Trudnosci wychowawcze

Fajny tekst, mo偶e komus sie przyda. Jestem na etapie sesji wiec moge wiecej takich rewelacji Wam podsy艂ac 馃檪
Z poradnika dla rodzic贸w 2, 3 rok zycia

Zasypianie

 Dziecko, kt贸re uczy si臋 chodzi膰 jest tak zaj臋te now膮 umiej臋tno艣ci膮 i zainteresowane 艣wiatem, 偶e niech臋tnie idzie do 艂贸偶eczka. W drugim roku 偶ycia nie rezygnujmy jednak z po艂udniowej drzemki. Maluch zu偶ywa mn贸stwo energii podczas dnia i potrzebuje odpoczynku. Je艣li jest bardzo pobudzony, w艂贸偶my go do 艂贸偶eczka i spr贸bujmy uspokoi膰. Nie martwmy si臋, je艣li nie zasypia tylko si臋 bawi. Nawet taki wypoczynek b臋dzie dla niego cenny. W nocy mo偶e wstawa膰 w 艂贸偶eczku, czy nawet chodzi膰. Najcz臋艣ciej robi to przez sen – nawet w贸wczas 膰wicz膮c now膮 umiej臋tno艣膰. Kiedy ju偶 j膮 dobrze opanuje b臋dzie spa艂o spokojniej.
 Wczesne dzieci艅stwo to r贸wnie偶 okres, w kt贸rym zaczynamy uczy膰 malucha samodzielnego zasypiania. Im bardziej dziecko jest samodzielne w ci膮gu dnia, tym 艂atwiej nauczy si臋 samo zasypia膰 i przesypia膰 noce. Wa偶na jest sta艂a rutyna dnia i k艂adzenia spa膰. Ta sama pora, te same czynno艣ci wykonywane codziennie b臋d膮 pomaga艂y naszemu dziecku przyzwyczai膰 si臋 do zasypiania.
 Nale偶y r贸wnie偶 dba膰, aby maluch nie by艂 zbyt zm臋czony. Brak po艂udniowego odpoczynku lub zbyt p贸藕na pora k艂adzenia spa膰 mo偶e spowodowa膰, 偶e dziecko b臋dzie ju偶 bardzo zm臋czone, a co za tym idzie marudne i trudne do uspokojenia. Wprowadzenie jakiego艣 rytua艂u zwi膮zanego z zasypianiem r贸wnie偶 pomo偶e dziecku. Mo偶e to by膰 chwila siedzenia przy nim, opowiedzenie bajki czy za艣piewanie piosenki, ca艂us przed za艣ni臋ciem. Wa偶ne, by dziecko mia艂o swoj膮 przytulank臋 (lalk臋, misia czy ulubionego „ja艣ka”). Je艣li nasz maluch potrzebuje smoczka – dajmy mu go.
 W wieku dw贸ch, trzech lat dziecko ma tyle nowych do艣wiadcze艅 i prze偶y膰, 偶e mo偶e si臋 to uwidacznia膰 w snach, a nawet koszmarach sennych. Dziecko mo偶e m贸wi膰 przez sen, krzycze膰. Je艣li widzimy, 偶e maluchowi 艣ni si臋 co艣 niedobrego przebud藕my go na chwil臋. Kiedy zobaczy mam臋 lub tat臋 uspokoi si臋 i za艣nie ponownie.

Trening czysto艣ci
 Kiedy dziecko sko艅czy dwa lata mo偶emy przyst膮pi膰 do odzwyczajania go od pieluchy. Ju偶 wcze艣niej mo偶e mie膰 sw贸j nocnik i kiedy ma na to ochot臋 siada膰 na nim (niekoniecznie po to, 偶eby zrobi膰 siusiu, a raczej w celu oswojenia si臋 z nim).
 Nie powinni艣my rozpoczyna膰 nauki za艂atwiania potrzeb na nocnik w okresie, kiedy maluch skupiony jest na nauce chodzenia i w贸wczas, gdy znajduje si臋 w okresie przekory (w贸wczas zawsze us艂yszymy „nie”).
 Dziecko potrzebuje dok艂adnego wyja艣nienia tego, czego od niego oczekujemy i wskazywania w danym momencie, tego co powinno zrobi膰 („o zrobi艂a艣 siusiu, chod藕 usi膮dziesz na nocnik, tam robi si臋 siusiu, tak jak mama i tata”). Pokazujmy dziecku co robi膰, chwalmy za sukcesy, ale pozw贸lmy samemu decydowa膰, kiedy jest gotowe na tak膮 nauk臋. Je艣li si臋 buntuje i odmawia poczekajmy jaki艣 czas i zacznijmy od nowa. Wi臋kszo艣膰 dzieci jest gotowa do korzystania z nocnika dopiero w trzecim roku 偶ycia. Je艣li jest ciep艂o pozw贸lmy maluchowi chodzi膰 z go艂膮 pup膮. B臋dzie w贸wczas lepiej czu艂o, co si臋 z nim dzieje.
 Pami臋tajmy zawsze, 偶e maluch sam ma potrzeb臋 osi膮gania nowych umiej臋tno艣ci. Je艣li b臋dzie dostatecznie dojrza艂y, ch臋tnie zacznie 膰wiczy膰 siadanie na nocniku i chodzenie bez pieluchy.
 Nie r贸bmy nic na si艂臋 i wbrew dziecku, bo zniech臋cimy je do nowej umiej臋tno艣ci i op贸藕nimy rozw贸j.

Kary cielesne
 Je艣li zdarzy nam si臋 uderzy膰 dziecko pami臋tajmy zawsze, 偶e jest to wyraz naszej s艂abo艣ci i bezradno艣ci wychowawczej. Rzadko zdarza si臋, aby rodzic bi艂 dziecko w spos贸b przemy艣lany i „na spokojnie”. Robi to, poniewa偶 nie umie znale藕膰 innego sposobu na rozwi膮zanie problemu, nie mo偶e poradzi膰 sobie ze swoimi emocjami i traci panowanie nad sob膮.
Obecna wiedza m贸wi nam, 偶e kary cielesne pod ka偶dym wzgl臋dem negatywnie wp艂ywaj膮 na rozw贸j dziecka:
 Niszcz膮 jego poczucie w艂asnej warto艣ci i godno艣ci.
 Ucz膮 stosowania przemocy w rozwi膮zywaniu problem贸w i radzenia sobie z trudnymi uczuciami.
 Uniemo偶liwiaj膮 nauk臋 prawid艂owych sposob贸w radzenia sobie i wyra偶ania negatywnych uczu膰.
 Niszcz膮 zaufanie do 艣wiata i innych ludzi.
 Wywo艂uj膮 przekonanie, 偶e nale偶y ukrywa膰 swoje potrzeby i uczucia i radzi膰 sobie w samotno艣ci.
 Je艣li rodzic nie umie w danym momencie znale藕膰 rozwi膮zania jakiego艣 problemu z dzieckiem mo偶e zostawi膰 je na chwil臋 (wyj艣膰 do drugiego pokoju, zaj膮膰 si臋 czym艣), poczeka膰, a偶 dziecko si臋 uspokoi i uspokoi膰 si臋 samemu, i dopiero wtedy podj膮膰 problem ponownie. Je艣li dziecko zachowuje si臋 w spos贸b nara偶aj膮cy je na niebezpiecze艅stwo mo偶na je stanowczo przytrzyma膰, t艂umacz膮c 偶e nie mo偶e si臋 tak zachowywa膰. W ten spos贸b dajemy maluchowi wsparcie i mi艂o艣膰 stawiaj膮c granice. Je艣li u艣wiadomimy sobie, 偶e bicie jest nasz膮 pora偶k膮 jako rodzica i cz艂owieka, b臋dzie nam 艂atwiej szuka膰 innych sposob贸w na rozwi膮zanie problem贸w.

Napady z艂o艣ci
 Wiek, o kt贸rym m贸wimy to czas trudny emocjonalnie zar贸wno dla naszego dziecka, jak i dla nas – rodzic贸w. Jak ju偶 m贸wili艣my, wczesne dzieci艅stwo to dla dziecka czas na 膰wiczenie w艂asnej woli i niezale偶no艣ci. B臋dzie si臋 wi臋c buntowa膰 przeciwko nakazom i zakazom, b臋dzie chcia艂o wiele rzeczy robi膰 samo i „po swojemu” a w jego ustach najcz臋stszym s艂owem stanie si臋 „nie”.
 Walka o siebie i swoj膮 niezale偶no艣膰 b臋dzie cz臋sto prowadzi膰 do frustracji, poniewa偶 nie na wszystko mo偶emy dziecku pozwoli膰. Maluch, natomiast, musi dopiero nauczy膰 si臋, co mu wolno, a co nie. B臋dzie wi臋c pr贸bowa艂 wszelkich sposob贸w, aby postawi膰 na swoim. Wyrazem tej walki mog膮 by膰 napady z艂o艣ci. Dziecko chc膮c „przekona膰” rodzica do swojej racji lub „nam贸wi膰” go do spe艂nienia jakiej艣 ch臋ci mo偶e rzuca膰 si臋 na pod艂og臋, krzycze膰, tupa膰, rzuca膰 przedmiotami, a nawet bi膰.
 To trudne dla rodzic贸w (szczeg贸lnie, je艣li zdarza si臋 w miejscach publicznych), ale zawsze musimy pami臋ta膰, 偶e to my jeste艣my doro艣li, a nasze dziecko dopiero wkracza w 艣wiat i uczy si臋 rozumie膰, jak on dzia艂a. Jego zachowanie nie wynika ze z艂o艣liwo艣ci czy ch臋ci sprawienia rodzicom k艂opotu. Nasz malec po prostu nie wie jeszcze, jak radzi膰 sobie z odmow膮 i jak pokonywa膰 przeszkody. Jedyn膮 metod膮 na poradzenie sobie z tym okresem to konsekwencja, 偶yczliwo艣膰 i cierpliwo艣膰. Kiedy to naprawd臋 konieczne, konsekwentnie stawiajmy granice odmawiaj膮c dziecku. Pami臋tajmy w贸wczas, 偶e ono cierpi i potrzebuje naszego wsparcia (t艂umaczenia, przytulenia, uspokojenia).
 Czasami, gdy dziecko jest nadmiernie pobudzone roz艂adowuje napi臋cie w napadzie z艂o艣ci. Trudno je w贸wczas przytuli膰 i uspokoi膰. Je艣li jest to niemo偶liwe mo偶emy powiedzie膰 dziecku „chcia艂abym ci pom贸c, ale nie mog臋, jak si臋 uspokoisz to przyjd藕, przytul臋 ci臋” i poczeka膰 a偶 samo si臋 uciszy (najlepiej w贸wczas zaj膮膰 si臋 czym艣 i nie skupia膰 uwagi na maluchu). Im bardziej konsekwentni b臋dziemy w naszym post臋powaniu, im bardziej 偶yczliwie i spokojnie b臋dziemy si臋 zachowywa膰, tym szybciej dziecko przestanie walczy膰 i zaakceptuje istniej膮ce granice. Je艣li b臋dziemy z艂o艣ci膰 si臋 na dziecko i zachowywa膰 wobec niego agresywnie nauczymy je agresywnych sposob贸w reagowania i spowodujemy, 偶e b臋dzie mia艂o trudno艣ci w rozpoznawaniu w艂asnych ch臋ci i potrzeb, a co za tym idzie b臋dzie w膮tpi膰 we w艂asn膮 warto艣膰 i skuteczno艣膰 dzia艂ania.

L臋ki
 Dziecko, cho膰 ju偶 troch臋 samodzielne, ci膮gle potrzebuje ochrony i wsparcia ze strony najbli偶szych. Z jednej strony chce poznawa膰 艣wiat, a z drugiej obawia si臋 wielu rzeczy (tak ma艂o przecie偶 wie i zna). Szczeg贸lnie znajduj膮c si臋 w nowej sytuacji lub poznaj膮c nowe osoby potrzebuje czasu na „oswojenie” si臋 i pomocy ze strony mamy i taty. Obserwujmy uwa偶nie zachowanie malucha w takich sytuacjach i je艣li widzimy, 偶e si臋 czego艣 obawia przytulmy je, wyt艂umaczmy (np. opisuj膮c nowy przedmiot czy osob臋) i dajmy mu czas na zaznajomienie si臋 z sytuacj膮 i uspokojenie.
 W drugim roku 偶ycia (kiedy dziecko prze偶ywa r贸偶ne trudne emocje powstaj膮ce przy okazji zdobywania nowych umiej臋tno艣ci), mog膮 pojawi膰 si臋 niezrozumia艂e dla otoczenia l臋ki. Dziecko mo偶e zacz膮膰 wyra偶a膰 strach i protestowa膰 przeciwko k膮pieli czy myciu w艂os贸w (wynika to cz臋sto z l臋ku przed po艂o偶eniem si臋 na plecach, kojarz膮cym si臋 dziecku z utrat膮 r贸wnowagi i upadkiem do ty艂u). Mo偶e przez ba膰 si臋 jakich艣 przedmiot贸w czy ludzi. B膮d藕my uwa偶ni na te sygna艂y i nie zmuszajmy malca do robienia tego, czego si臋 boi lub szukajmy innych sposob贸w na wykonanie niezb臋dnych czynno艣ci.
 R贸wnie偶 trzylatek mo偶e obawia膰 si臋 wielu rzeczy. Dziecko mo偶e ba膰 si臋 g艂o艣nych, nieznanych mu d藕wi臋k贸w, zwierz膮t, obcych miejsc czy lekarza. Zawsze musimy pami臋ta膰, 偶e taki strach z czego艣 wynika i nie wystarczy powiedzie膰 maluchowi „nie ma si臋 czego ba膰”. Bardzo cz臋sto dziecko boi si臋 tego, czego nie zna. Nasz膮 rol膮 jest wi臋c cierpliwe t艂umaczenie mu tego, co dzieje si臋 wok贸艂 niego. Je艣li malec dowie si臋, z czym ma do czynienia i (co bardzo wa偶ne!) zobaczy, 偶e otoczenie nie okazuje strachu, b臋dzie mu 艂atwiej przezwyci臋偶y膰 strach. Warto przed now膮 sytuacj膮 wyt艂umaczy膰 dziecku, co je czeka – dok膮d idziemy, co si臋 b臋dzie tam dzia艂o, kogo spotka. Je艣li dziecko wyra偶a l臋k rozmawiajmy z nim o tym, pr贸bujmy si臋 dowiedzie膰, czego si臋 boi i dlaczego. Pr贸by zaprzeczania uczuciom („no, co ty, nie ma si臋 czego ba膰”, „nie b膮d藕 taki strachliwy”, „nie wymy艣laj”) powoduj膮, 偶e nie uczy si臋 ono, jak radzi膰 sobie ze strachem, a w p贸藕niejszym okresie nie potrafi nazwa膰 tego, co si臋 z nim dzieje.

Zatrzymywanie
 W okresie wczesnego dzieci艅stwa dziecko zaczyna mie膰 poczucie w艂asno艣ci. Odkrywa siebie, a co za tym idzie r贸wnie偶 to, 偶e mo偶e by膰 posiadaczem r贸偶nych przedmiot贸w. Bardzo wa偶ne staj膮 si臋 dla niego s艂owa „ja” i „moje”. Stara si臋 zgromadzi膰 w swoich r臋kach i otoczeniu jak najwi臋cej zabawek, buntuje si臋 przeciw po偶yczaniu zabawek innym dzieciom, nie cz臋stuje s艂odyczami czy innym ulubionym jedzeniem.
 Obserwuj膮c walki w piaskownicy o zabawki, czy awantury robione przez dziecko, kt贸re nie chce po偶yczy膰 zabawki (kt贸r膮 si臋 wcale nie bawi) rodzice niejednokrotnie wpadaj膮 w pop艂och boj膮c si臋 wychowa膰 egoist臋. W wieku dw贸ch, trzech lat to naturalne zachowanie dziecka. Chce ono pozna膰 mo偶liwo艣ci bronienia swojego terytorium, a przedmioty traktuje jak cz臋艣膰 siebie. Zmuszaj膮c je do oddawania wszystkiego co jego, do „dzielenia si臋” na si艂臋 obni偶amy jego poczucie w艂asnej warto艣ci i uniemo偶liwiamy samodzielne doj艣cie do przekonania, 偶e warto si臋 dzieli膰.
 T艂umaczmy dziecku, jakie korzy艣ci przynosi wsp贸艂dzia艂anie, jak si臋 zachowywa膰 i dlaczego, ale czekajmy, a偶 samo podejmie decyzj臋. Najwi臋cej maluch nauczy si臋 obserwuj膮c nasze zachowanie i ju偶 wkr贸tce, chc膮c by膰 taki, jak mama czy tata, zacznie nas na艣ladowa膰.
 W tym okresie mo偶e r贸wnie偶 zdarzy膰 si臋, 偶e dziecko b臋dzie mia艂o problemy z wypr贸偶nianiem si臋. Maluch skupiony na zatrzymywaniu wszystkiego dla siebie r贸wnie偶 oddawanie stolca „traktuje” jak pozbywanie si臋 czego艣, co do niego nale偶y. Nie martwmy si臋 tym zbytnio (je艣li nie stanowi to zagro偶enia dla zdrowia). Okazujmy raczej rado艣膰 i chwalmy dziecko za wypr贸偶nienie. Wtedy przyjemno艣膰 z zatrzymywania zamieni si臋 w przyjemno艣膰 z nagrody i dum臋 z w艂asnych osi膮gni臋膰.

Masturbacja
 Dzieci w okresie wczesnego dzieci艅stwa i w wieku przedszkolnym interesuj膮 si臋 swoim cia艂em, tym, jak wygl膮da, do czego s艂u偶y, co mo偶na z nim zrobi膰. W pewnym momencie (szczeg贸lnie wtedy, kiedy nie nosz膮 ju偶 pieluszki) odkrywaj膮 swoje narz膮dy p艂ciowe. Zaczynaj膮 je ogl膮da膰, dotyka膰, bawi膰 si臋 nimi. Ch艂opcy bawi膮 si臋 pr膮ciem, interesuj膮 si臋 zmianami w jego wygl膮dzie. Dziewczynki wk艂adaj膮 do pochwy palce, a nawet r贸偶ne przedmioty. Jest to naturalna ciekawo艣膰 i ch臋膰 „zbadania” nowego odkrycia. Dzieci odczuwaj膮 r贸wnie偶 przyjemno艣膰 towarzysz膮c膮 takim zabawom, co jest naturaln膮, fizjologiczn膮 reakcj膮 cia艂a.
 Doro艣li nie powinni zwraca膰 zbytniej uwagi na te zabawy dziecka. Je艣li zareagujemy krzykiem, zdenerwowaniem czy nadmiernym zainteresowaniem damy dziecku sygna艂, 偶e to co艣 niezwyk艂ego i wzmocnimy takie zachowania (stanie si臋 to, na przyk艂ad, sposobem na zwr贸cenie na siebie uwagi). Czasami maluch znajduj膮cy si臋 w silnym stresie zaczyna si臋 masturbowa膰. Jest to spos贸b na samouspokojenie. Przerwijmy w贸wczas to zachowanie – delikatnie, bez zwracania na nie uwagi – i przytulmy dziecko, pocieszmy, zajmijmy czym艣 innym. Je艣li nasza pociecha masturbuje si臋 w miejscu publicznym, przerwijmy to t艂umacz膮c spokojnie, 偶e pewnych czynno艣ci nie wykonuje si臋 w obecno艣ci innych ludzi (podobnie, jak k膮piel czy siusianie). Pami臋tajmy zawsze, 偶e to my, doro艣li nadajemy znaczenie zachowaniom dziecka i to od nas uczy si臋 ono szacunku do siebie i innych ludzi, tak偶e wobec nas – jego rodzic贸w.

Z poradnika dla rodzic贸w prof. dr hab. Anny Brzezi艅skiej i mgr Magdaleny Czub

7 odpowiedzi na pytanie: Trudnosci wychowawcze

  1. Re: Trudnosci wychowawcze

    I cz臋艣 dla rodzic贸w dwu, trzy lat贸w :))

    Droga Mamo i Drogi Tato! Czas pomy艣le膰 o sobie!

    ♫ Zadba膰 o sw贸j wygl膮d: p艂ywanie, si艂ownia czy inne 膰wiczenia fizyczne, wizyta u fryzjera, wizyta u kosmetyczki, zmiana garderoby, a mo偶e nawet stylu ubierania si臋, zaplanowa膰 czas (np. p贸艂 godziny) w ci膮gu dnia, kiedy mo偶emy zaj膮膰 si臋 tylko sob膮, zorganizowanie sobie wieczoru „dla cia艂a” (k膮piel, peeling, masa偶, maseczki, manicure, pedicure, itp.)
    ♫ Zadba膰 o odnowienie starych znajomo艣ci, nawi膮za膰 nowe: spotka膰 si臋 z dawno nie widzian膮 kole偶ank膮, organizowa膰 spotkania w wi臋kszym gronie (po po艂udniu, kiedy mo偶na przyj艣膰 z dzieckiem; wieczorem zostawiaj膮c dziecko pod opiek膮; na 艂onie natury razem z dzie膰mi), zorganizowa膰 „babskie spotkania” matek z dzie膰mi (mo偶na podzieli膰 si臋 trudno艣ciami i sukcesami, dziecko ma wtedy naturaln膮 okazj臋 przebywania w towarzystwie innych dzieci), zaprasza膰 do domu znajomych z dzie膰mi, zorganizowa膰 wyj艣cie do kina, organizowa膰 wyj艣cie do kawiarni (s膮 ju偶 kawiarnie, kt贸re prowadz膮 zaj臋cia dla dzieci w trakcie, kiedy rodzice w drugiej sali si臋 bawi膮)
    ♫ Wr贸ci膰 do swoich poprzednich zainteresowa艅: zaj臋cia porzucone w czasie, kiedy cala aktywno艣膰 skierowana by艂a na dziecko warto podj膮膰 na nowo, wygospodarowa膰 troch臋 czasu na czytanie literatury innej ni偶 ta traktuj膮ca o rozwoju dziecka, poszuka膰 nowych dla siebie fascynuj膮cych obszar贸w, zacz膮膰 si臋 czego艣 uczy膰 „dla siebie”, nie rozmawia膰 tylko o tym, jak wychowa膰, jak karmi膰 i co robi膰 z dzieckiem
    ♫ Pomy艣le膰 o powrocie do pracy zawodowej: odwiedzi膰 swoje miejsce pracy, porozmawia膰 z kolegami, zaznajomi膰 si臋 z innymi lud藕mi, z nowymi miejscami pracy, je艣li jest taka potrzeba przejrze膰 najnowsz膮 literatur臋, poczu膰 si臋 znowu „na bie偶膮co”, zobaczy膰, co „w trawie piszczy”
    ♫ Zorganizowa膰 sobie w ci膮gu tygodnia czas wolny tylko dla siebie: poczu膰 si臋 znowu odr臋bn膮 osob膮, „wr贸ci膰 do siebie”, pozostawi膰 dziecko pod opiek膮 kogo艣 innego i sp臋dzi膰 chocia偶 godzin臋 lub dwie „tylko ze sob膮”, p贸j艣膰 na spacer, do kina
    ♫ Zadba膰 o sw贸j zwi膮zek z partnerem: zorganizowa膰 wsp贸lne wyj艣cie do kina, na kolacj臋, na spacer, je艣li to mo偶liwe wyjecha膰 razem na weekend, sp臋dza膰 czas we tr贸jk臋, razem z dzieckiem, wr贸ci膰, cho膰 cz臋艣ciowo do wsp贸lnych przyzwyczaje艅 „sprzed dziecka”

    • Re: Trudnosci wychowawcze

      ja jestem porz膮dn膮 studentk膮 wi臋c przeczytam jak napisz臋 prac臋

      marchewkowa i kube艂ek

      • Re: Trudnosci wychowawcze

        Poczyta艂am i owszem…
        A zaraz mo偶e nawet skonsultuj臋 z autork膮:);) Strasznie m膮dra i nadzwyczaj sympatyczna jest ta os贸bka!:) Polecam te偶 inne pozycje tej autorki!

        Monika i Iza (1.06.2003)

        • Re: Trudnosci wychowawcze

          przeczyta艂am 馃檪

          dzieki

          Juleczka 1,5 roku

          • Re: Trudnosci wychowawcze

            super teksty
            mieszkam pod jednym dachem z magistrantka p. Brzezinskiej – wiec mam od czasu do czasu maly wykladzik, ale nawet on psycholozka czesto wymieka jak widzi zachowanie mojeje pociechy – i mowi – taaaaak teoria jest super, ale praktyka to zupelnie inna kwestia

            ja jednak z teoria sie zgadzam i staram sie wszystkimi silami zastosowac ja w praktyce, choc czasami brak opanowania, czasu albo sytuacje nieopisane sprawiaj ze nie wiem co juz mam zrobic – a nie zawsze da sie wyjsc do drugiego pomieszczenia albo bedac w 9 miesiacu przytrzymac szalonego 3-latka

            • Re: Trudnosci wychowawcze

              Prawda? Te偶 Pania Profesor uwielbiam 馃檪 Inne pozycje tak偶e mnie wciagn臋艂y. Rozwoj贸wka to m贸j ulubiony dzia艂:)

              <img src=”/upload/14/62/_595300_n.jpg”>

              Edited by ciapa on 2006/06/08 17:39.

              • Re: Trudnosci wychowawcze

                Ja tez tak uwa偶am. Ale poczytac zawsze mozna 馃槈

                Znasz odpowied藕 na pytanie: Trudnosci wychowawcze

                Dodaj komentarz

                Mozarella w ci膮偶y

                Dzisiaj nasz艂a mnie ochota na mozarell臋. I tu mam w膮tpliwo艣ci – czy w ci膮偶y mo偶na je艣膰 mozzarell臋?? Na opakowaniu nie ma ani s艂owa na temat pasteryzacji.

                Czytaj dalej 鈫

                Ile kosztuje 偶艂obek?

                Dziewczyny! Ile p艂acicie miesi臋cznie za 偶艂obek? Pono膰 ma by膰 dofinansowany z gminy, a nam przysz艂o zap艂aci膰 292 z艂 bodaj偶e. Nie wiem tylko czy to z rytmik膮 i innymi. Czy tylko...

                Czytaj dalej 鈫

                Dziewczyny po cc – dreny

                Dziewczyny, czy kt贸ra艣 z Was mia艂a zak艂adany dren w czasie cesarki? Zazwyczaj dreny zdejmuj膮 na drugi dzie艅 i ma on na celu oczyszczenie rany. Prosz臋 dajcie zna膰, je艣li kt贸ra艣 mia艂a...

                Czytaj dalej 鈫

                Meskie imie miedzynarodowe.

                Kochane mamu艣ki lub oczekuj膮ce. Poszukuj臋 imienia dla ch艂opca zdecydowanie m臋skiego. Sama zastanawiam si臋 nad Wiktorem albo Stefanem, ale m贸j m膮偶 jest jeszcze niezdecydowany. Mo偶e co艣 poradzicie? Dodam, ze musi to...

                Czytaj dalej 鈫

                Wielotorbielowato艣膰 nerek

                W 28 tygodniu ci膮偶y zdiagnozowano u mojej c贸reczki wielotorbielowato艣膰 nerek – zesp贸艂 Pottera II. M贸j ginekolog skierowa艂 mnie do szpitala. W bia艂ostockim szpitalu po usg powiedziano mi, 偶e musz臋 jecha膰...

                Czytaj dalej 鈫

                Ruchome kolano

                Zg艂aszam si臋 do was z zapytaniem o tytu艂owe ruchome kolano. Brzmi gro藕nie i tak te偶 wygl膮da. dzieciak ma 11 miesi臋cy i czasami jego kolano wyskakuje z orbity wygl膮da to troche...

                Czytaj dalej 鈫
                Rodzice.pl - ci膮偶a, por贸d, dziecko - poradnik dla Rodzic贸w
                Logo
                Enable registration in settings - general